תרגום לערבית الترجمة للعربية
רואן עבאס روان عباس

روان عباس مواليد مدينة الناصرة, بالاصل من قرية صفورية المهجرة التي تبعد عن مدينة الناصرة 6 كم وهي تعتبر من اكبر قرى الجليل. خريجة صحافة واعلام  من كلية عيمك يزراعيل. متخصصة التصوير و الاخراج الافلام الوثائقية. רואן עבאס ילידת נצרת, ממשפחת פליטים מהכפר "ספוריה" הכבוש שנקרא היום "ציפורי" והוא נחשב אז אחד הכפרים הגדולים ביותר בגליל. בוגרת החוג לתקשורת במכללת עמק יזרעאל. מתמחה בצילום ובימוי סרטים דוקומנטאריים.

כל הבלוגים كل المدونات

יצירת יש מאין

شيء يولد من لا شيء..

כל אחת משתמשת בקסם ובמתכון הסודי שלה. והריח.. אומנות היא לא להיות אמן, אלא לייצר יש מאין. הקמח הלבן והרך עם החמאה המומסת, השמן הזך עם המים והשמרים. ולא לשכוח את התמרים שממתיקים את כל התערובת. לא באתי להוסיף מתכון לספריית המטבח שלכם, כי המרכיבים האלה תפקידם להיות רעיונות למלים שלי. הם מהווים מרכיב סודי בשמחת החג, הם "עוגות החג". כל אישה גאה בעוגות החג שהיא מכינה, לכן הן צריכות להיות עגולות כמו שצריך, מקושטות כמו שצריך. וטריות עד כדי כך שהן נמסות בפה, אך לא כמו וופלים שמתפוררים במהירות. כל אחת משתמשת בקסם ובמתכון הסודי שלה. והריח שעולה מאפיית העוגות אופף את השכונות ומברך את בוא החג. השימוש של האמן בעוגות האפויות נועד להזכיר לנו שיש מי שמתגעגע לעוגות החג. עיצובו של המעצב הגרפי - האמן מוחמד אבו- איסחאק - ותרשו לי לכנות אותו אמן- הצליח לשלב בין שמחה ועצב, כאב ואושר. השימוש במתיקות של העוגות לבין אזיקי הכלא...שמחת החג וכאב האסיר. בעיצובו לקח אותי אל מאחורי הסורגים, לתחושת הקיפוח, מרוב העשוקים שם השחירו הקירות. לא יכולתי אפילו לחשוב עמוקות על זה, והסתפקתי במלים שרשם מוחמד: " בחג הבא.. האסירים יחגגו בבית"

mohamd-Abushaq.jpg

تبدأ كل واحدة بالـ "تفنن" بخلطتها السرية. ورائحة الكعك تفوح..ليس الفن ان تكون فنانا, بل ان تصنع فناً من لا شيء. الطحين الأبيض الناعم مع الزبدة الذائبة، الزيت النقي مع الماء الصافي والخميرة . ولا ننسى التمر الذي ينتظر دوره. لن اقدم لكم وصفة من هذه المكونات، لان هذه المكونات وظيفتها اليوم ان تكون افكاراً لكلماتي، فهي شيفره سرية لبهجة العيد بتدويرتها ونقشها، هي "كعك العيد". كل "ست بيت" تتالق بكعك العيد خاصتها لذلك يجب ان يكون "مدور عالليبرة"، ولا ننسى "القَرشَه" يجب ان تكون متكتكة. ان لا تكون كالقرشلة "تضربها بالحيط فترجع"، ولا ان تكون كالبسكوت تتفتت بسرعة. تبدأ كل واحدة بالـ "تفنن" بخلطتها السرية. ورائحة الكعك تفوح بين السطوح مهللة بقدوم العيد. شكل الكعك المخبوز ذكرني بتصميم للفنان محمد ابو اسحاق - واسمحوا لي ان ادعوه فنانا - فقد استطاع ان يمزج بين الفرح والحزن، الأسى والحرقة بتصميمه الرائع. خالط بين حلاوة الكعك ونقشاته اصفاد الحبس ولوعة الاسير. حتى اخذني بتصميمه الى ما وراء القضبان، الى وحشة الحرمان، "من كثرة المظاليم اسودت الحيطان".. فلم أتحمل حتى التفكير واكتفيت بكلمات محمد التي خطت على التصميم: " كل عيد والاسرى بالبيت".

mohamd-Abushaq.jpg

תגובות

פרסום תגובה חדשה

ערך מאפיין זה ישאר פרטי ולא יוצג באופן ציבורי.
CAPTCHA
בדיקה זו מיועדת לוודא שהינך חי ונושם ואינך מחשב המפיץ ספאם