תרגום לערבית الترجمة للعربية
איציק גרשוניايتسيك جرشوني

מאמין שכל האנשים זהים לחלוטין ברצונם להיות יותר מאושרים, ופועל על פי צו זה. וגם אוהד את בני סכנין.

 

 

* indicates required

כל הבלוגים كل المدونات

מהי השפלה?

ما هو تعمد اذلال الاخرين؟

תיוג

עלינו ללמוד לשמוח בשמחתנו.  לעולם לא לשמוח לאידם של אחרים!

ספר מִשְלֵי בתנ"ך נקרא "ספר החוכמה" משום שתכליתו היא  חינוכית, הוא מנסה להוביל את הקורא לנהוג בדרך הטובה והנכונה. רוב המשלים בספר מיוחסים לתקופת המלך שלמה וקצת אחריו, דהיינו, נכתבו לפני למעלה מ-3000 שנה.

אחד מהמשפטים  היותר חכמים בו, אומר:

"בִּנְפֹל אויביך[אוֹיְבְךָ] אַל תִּשְׂמָח וּבִכָּשְׁלוֹ אַל יָגֵל לִבֶּךָ; פֶּן יִרְאֶה ה' וְרַע בְּעֵינָיו, וְהֵשִׁיב מֵעָלָיו אַפּוֹ"

דהיינו: בעת שאויבך נופל – אל תפגין שמחה  ובכישלונו אל תשמח גם בתוך לבך,  פן אדוני (ה')  יבחין בגיל אשר בליבך ויהא הדבר רע בעיניו ואז הוא יסיר את כעסו מעל אויבך ויקטין מאד את עונשו עליו.

השפלה היא סוג של רגש שאנו חווים כאשר מישהו שמח שנכשלנו.  ועל זה אומר ספר משלי:

"לֹעֵג לָרָשׁ - חֵרֵף עֹשֵׂהוּ, שָׂמֵחַ לְאֵיד - לֹא יִנָּקֶה". דהיינו: ללעוג לרש (לעני), או לכל אדם הנמצא בצרה, ולשמוח בסבלו – לעולם לא נצא נקיים.

נכון. אנחנו נמצאים בעולם רשע וטיפש אשר תופס את כל מי שיש לנו חילוקי דעות איתו, אי- הסכמה או סכסוך קל – כ"אוייב".  וכאוייב, תמיד נתפלל לנפילתו ונשמח בכישלונו. ואל אותו "אוייב" אנו תמיד גם מפתחים שנאה.  ושנאה היא רגש מאד מאד שלילי אשר פוגע בראש ובראשונה בנו, בנשמתנו, בגופנו ובבריאותנו.

שחקני בית"ר אינם אוייב. ראינו היטב כיצד בתחילת המשחק הם לוחצים איתנו ידיים, טופחים על שכם וגם מתחבקים. ותוך כדי משחק, בעת פגיעות, עבירות ופציעות, ברוב המקרים חשים לעזור אחד לשני.  אז מהיכן מגיעה השנאה הזו והשמחה בהפסדו של היריב?

השנה בית"ר מאד חזקה. תקציבה גדול פי ארבע מסכנין והשנה בכל המפגשים הפסדנו.  בשלוש השנים הקודמות, ברוב המשחקים ביננו הם הפסידו. השמחה בהפסד שלהם ובכישלון שלהם הייתה  הרבה יותר גבוהה מהשמחה מהניצחון. זו הייתה שמחה לאיד נקיה וטהורה. לא הצלחנו להבחין ולהבין את התחושה והעילבון שלהם בהפסד מולנו. 

והיום אנו חוטפים הכל בחזרה מהעיקרון הפשוט ביותר: כל פעולה שלילית שאנו מבצעים – יום יגיע והיא תחזור אלינו, כמו בומרנג. "לֹעֵג לָרָשׁ - שָׂמֵחַ לְאֵיד - לֹא יִנָּקֶה".  חד ופשוט.

אז אולי נפסיק לשיר מילות השפלה ליריבנו כאשר הם מפסידים?  אולי נפסיק לשמוח לאידם?  אולי יום אחד קצת נגדל ופשוט נלמד לשמוח בשמחתנו בלבד ואפילו לחוש מעט חמלה ליריבנו! כי אנו מאד מאד לא רוצים להיות במקומם.

ולשוב ולשנן השכם וערב, שהפסד בכדורגל הוא רק הפסד במשחק ספורט. וזהו!   אין לנו על מה להיות מושפלים. לא קרה כלום. רק הפסדנו במשחק כדורגל. קל וחומר כאשר חלקנו בהפסד אינו הרבה פחות מחלקם של השחקנים. אם בגללנו, האוהדים, אנו חוטפים "משחק רדיוס" ואם הגענו בקושי 400 איש לעודד ואם אנו מתחילים לקלל שחקנים, הנהלה ומאמן, מי אנחנו שנלין על הפסד??

ולא רק זאת, חמור שבעתיים הוא לא ההפסד. מה שחמור הוא שיו"ר המועדון, כמו אחרון האספסוף באצטדיון, לא יכל לשאת הפסד, ונקנס על מעשה בריונות על סך 10,000 ש' מכיסו הפרטי ועוד 5000 על חשבון המועדון.  וחמור לא הרבה פחות הוא הרחקתו של המאמן מהמגרש עקב עימות עם השופט. בל נקל בכך ראש. אלה הם ראשי הקבוצה וכל עוד לא יעלה בידם לרסן את עצמם, אסור להם באופן מוחלט וגורף להשמיע שום טענה לקהל. 

علينا ان نتعلم كيف نعبر عن فرحتنا. وابدا ألا نشمت بالآخرين!

سفر الامثال في التوراة يسمى "كتاب الحكمة" لان مضمونه تربية وتهذيب، فهو يحاول جعل القاريء اختيار سلوك سوي وصحيح. غالبية الامثلة في الكتاب تعود الى فترة الملك سليمان وقليلا بعدها، أي انها كتبت قبل 3000 سنة. احد اكثر الامثلة حكمة والتي وردت في الكتاب يشير الى ما يلي:

"لا تفرح اذا سقط عدوك ولا تبتهج اذا عثر لئلا يرى الرب ذلك ويسوء في عينيه فيرد عنه غضبه"

والمعنى الا تشمت في احزان الآخرين حتى لو كانوا يستحقونها. والله لا يحب من يشمت في بلية عدوه فيرد عنه غضبه اذا تاب. وسيغير قراره ويتحول الغضب على من شمت. فلنحذر من ان نشمت ونفرح بمصيبة غيرنا والا سترتد العقوبة منهم الينا.

صحيح. نحن نعيش في عالم مليء بالشر والغباء يصنَف فيه كل شخص لا نتفق معه، نتعارض معه، نختلف معه ك "عدو". ولانه عدو، فدائما سنتمنى فشله  وسنفرح لخسارته. ولنفس العدو دائما سنوجه مشاعر الكراهية. والكراهية هي شعور سلبي جدا والذي يضر اولا بنا، بروحنا، بجسدنا وبصحتنا.

لاعبو البيتار ليسوا اعدائنا. رأينا جيدا كيف يقومون بمصافحتنا قبل بدء المباراة، يربتون على اكتاف اللاعبين من فريقنا واحيانا ايضا يأخذونهم بالاحضان. وخلال المباراة اذا ما حدث وتعرض احد اللاعبين لاصابة او جرح او اذا عوقب نرى كيف انهم في غالبية الاحيان يهبون لمساعدة احدهم الاخر. اذا من اين تأت الكراهية والشماتة عندما يخسر المنافس؟

في هذه السنة ازدادت قوة فريق بيتار بشكل ملحوظ. ميزانيته كبرت بأربع مرات عن ميزانية أبناء سخنين وهذه السنة وفي كل المباريات المشتركة بيننا خسرنا أمامهم. بخلاف الثلاث سنوات السابقة، اذ كانوا هم من خسر في غالبية الالعاب بيننا. فرحتنا بخسارتهم وبفشلهم كانت اكبر بكثير من فرحتنا بالنصر. هذه كانت شماتة خالصة، لا اقل ولا اكثر. لم نستطع ان نتفهم احساسهم بالاهانة عندما خسروا امامنا.

واليوم نحن نتلقى نفس المعاملة ولسبب بسيط جدا: كل سلوك سلبي نقوم به- سيأت يوم ويعود علينا، مثلما تعامل تعامل، لا تتوقع سلوك اخر.

واذاً ربما حان الوقت لان نتوقف عن التفوه بالكلمات العنصرية، ان "نغني" بكلمات مقززة  تجاه منافسينا عندما يخسرون؟ ربما علينا كبح جماح الاحساس بالشماتة؟ وربما سيأت يوما ونترفع عن هذه التصرفات المهينة وببساطة نتعلم كيف يكون الفرح وان نفرح، وربما نشعر ببعض الرأفة تجاه منافسينا! لاننا لا نريد بالتأكيد ان نكون مكانهم. ولنعود ولنكرر صباح مساء، ان الخسارة في كرة القدم هي فقط خسارة في لعبة رياضية.لا اكثر! لا سبب للشعور بالمذلة. لم يحدث شيئا. نحن خسرنا لعبة كرة قدم. وخاصة ان نصينا في الخسارة ليس اقل من نصيب اللاعبين. اذا كان بسببنا نحن المشجعين، عوقب الفريق بلعبة "راديوس" ووصل بصعوبة 400 شخص لتشجيع الفريق واذا كنا بدلا من التشجيع وجهنا اقذع الشتائم للاعبين، للادارة والمدرب، فمن نحن اذا لنعترض على الخسارة؟

وليس هذا فقط، الطامة الكبرى ليست الخسارة. الاسوء منها بكثير عدم قدرة مدير النادي على ضبط اعصابة وتحمل الخسارة، وان يأت بتصرف بلطجي مثل اخر شخص بين الرعاع، ويغرم ب10000 شيكل دفعها من ماله الخاص بالاضافة ل5000 على حساب النادي. واذا كان كل هذا لا يكفي فتأت الضربة التي لا تقل سوءا وهي ابعاد المدرب عن الملعب بعد سجال مع الحكم. ولا يجب ان نستهين بهذه الامور. هؤلاء هم قادة الفريق وطالما انهم لا يستطيعون ضبط انفسهم، يحظر عليهم بشكل تام توجيه أي شكوى للجمهور ..

תגובות

פרסום תגובה חדשה

ערך מאפיין זה ישאר פרטי ולא יוצג באופן ציבורי.
CAPTCHA
בדיקה זו מיועדת לוודא שהינך חי ונושם ואינך מחשב המפיץ ספאם