תרגום לערבית الترجمة للعربية

בחוסניה עוד חולמים על היתרי בניה. ראיון עם דולאן סוואעד

في الحسينية ما زالوا يحلمون بتصاريح للبناء. مقابلة مع دولان سواعد

נושא

הראיון נערך במסגרת "מה נשמע בגליל?" - פרוייקט ראיונות שטח. דצמבר 2015 - פברואר 2016 

לרשימת כל הראיונות

דולן סוואעד (48) גר בחוסניה במתחם המשפחתי, נשוי ואב לשניים ועובד כקבלן גינון.

ספר איך ואיפה גדלת?

נולדתי בראמיה (כיום איזור בתוך  כרמיאל) בשנת 68'. היינו נודדים באיזור עם העדרים לחפש אוכל לצאן באיזור כיסרא, כרמיאל (שאז הייתה בנויה רק באיזור המשטרה ורחוב הגליל ונשיאי ישראל), כיסרא וקובסי (ליד לבון כיום). ב48' לא לקחנו צד במלחמה ונשארנו על האדמה שלנו בחוסניה. ב82' אבא שלי והאחים החליטו להתיישב על האדמות שלנו בחלק הדרומי של חוסניה. את המים היינו מביאים מראס אל עין בואדי סלאמה ומהמעיין הגדול בנחל חילזון (כיום בכניסה לדרך הלמד שבדרום איזור התעשיה בכרמיאל). המעין שימש את תושבי הסביבה מנחף, סלאמה וסאג'ור ושאר כפרי הסביבה. מאז שמקורות התחילו לשאוב בראש הנחל, המעיין נחלש מאוד. למדתי בבית הספר בנחף 4 שנים, לשם היינו הולכים ברגל בחום ובקור כשעה לכל כיוון. חוסניה קיבלה הכרה ככפר רק לפני 10 שנים, והיא משתייכת היום למועצה האזורית משגב.

בגיל 17 (1985) התחלתי לעבוד עם קבלנים יהודים בחקלאות, בנין, כבישים ולבסוף בגינון. לפני 4 שנים התחלתי לעבוד עם אח שלי, שהוא קבלן גינון, והיום אני עובד בגינון באופן עצמאי בתובל, כרכום ובגינות פרטיות ואוהב את עבודתי.

בשנת 88' התחתנתי ולא היו לי ילדים. לפני 4 שנים נסעתי עם אמא שלי לחאג' במכה להתפלל לילד. ארבעה חודשים מיום שחזרנו אישתי נכנסה להריון ונולד לנו הבן הבכור, ולפני חודש נולד בננו השני.  אנחנו – אני, אישתי והילדים גרים בבית שלנו בחצר של המשפחה. אני לא הלכתי לצבא, אבל אח אחד שלי שירת בצבא ואחד במשטרה.

מה לדעתך המצב ביחסי יהודים וערבים באיזור?

עבורי אין יהודי – נוצרי – מוסלמי – דרוזי. כולם חיים ביחד. כל יום אני פוגש אנשים מכל הקבוצות עובדים ביחד, אוכלים ביחד. אין דבר כזה "כל הערבים או כל היהודים לא טובים". אני עובד בתובל – אני לא אגיד שכול האנשים בתובל הם... יש הרבה טובים וגם כמה שלא. ככה גם בחוסניה ובכל מקום.

מאז שאנו גרים בחוסניה כרמיאל היא העיר שלנו. מתייחסים אלינו יפה. אין לי שום פחד להסתובב בכרמיאל או בכל מקום אחר בארץ. לפני כרמיאל סכנין הייתה העיר הראשית שלנו. חלק מהערבים לא אהבו את הבדווים מכיוון שהלכנו לצבא. מעלה צביה הוקמה בשכנותנו ומערכת היחסים שלנו איתם היא מצוינת. אם יש שם חתונה – הם מזמינים אותנו וההיפך.

הפוליטיקה והתקשורת לא מצליחים לשנות את מציאות החיים היומיומית המשותפת שלנו. כמו שאומר הפתגם – "על הדיבור לא משלמים כסף", כך דיבורים מהסוג של נתניהו לא באמת מצליחים לפגוע במציאות החיים בין יהודים וערבים באיזור.

אז מהן כיום הבעיות המרכזיות בחיים שלך ?

שתי הבעיות המרכזיות הן יוקר המחיה ובניה.

המצב בארץ לא טוב. במדינה שלנו הכול יקר. לפני יומיים חבר שלי נסע לג'נין לעשות צבע לאוטו ב4000 שקל. בארץ היה עולה לו יותר מפי שנים. מנה פלאפל בג'נין עולה 2 שקלים. פעם היינו קונים הכל בג'נין. היום פחות ויש קצת חששות לביטחון. היום קונים בארץ ביוקר ובנוסף משלמים מיסים, ארנונה, חשמל ובקושי מצליחים להתקיים בכבוד.

כבר שנים אנחנו נאבקים עם המועצה לסדר את עניין המגרשים לבניה בכפר. 10 שנים מבטיחים ועדיין יש לי שבעה אחים שמחכים, ולכל אחד יש 4-5 ילדים. למרות שאנחנו משלמים ארנונה מלאה, אין אצלנו כבישים, תאורה ומדרכות כפי שראוי. במועצה אומרים שהבעיה במנהל. כל יום אומרים לנו שהעניין ייפתר בחודש הבא.

מערכת החינוך לגיל הרך אצלנו היא בסדר, אבל אני לא מרוצה ממערכת החינוך של בתי הספר – לא שומרים על הילדים, אין אחריות וכל אחד עושה מה שהוא רוצה ולא את מה שנחוץ לטובת הילדים.

הכי טוב יהיה אם נעשה שלום והחיים שלנו יהיו דבש. נוכל להתאמץ ולפתור את הבעיות שהפתרון שלהם באמת יעשה את החיים שלנו טובים.

עוד על חוסנייה:

ראיון עם עבד, יו"ר ועד הכפר חוסנייה


في الحسينية ما زالوا يحلمون بتصاريح للبناء.

  مقابلة مع دولان سواعد

ترجمة ايتان غولدشتاين

دولان سواعد (48 سنة) يسكن في الحسينية في منزل العائلة، متزوج ولديه ولدين ويعمل في مجال انشاء وصيانة الحدائق.

"ولدت سنة ١٩٦٨ في القرية الغير معترف بها رمية (تقع داخل مدينة كارميئيل).  في ذلك الوقت كنا نرعى الأغنام وبحثنا عن طعام لهم في المنطقة القريبة من قرية كسرى وايضا في كرمئيل (التي كانت تقع بين شارع الجليل وسديروت نسيئي إسرائيل تحديدا)، كسرى وقبسي (بجانب لبون اليوم).  في سنة ١٩٤٨ لم ننضم لأي طرف خلال الحرب وبقينا على أرضنا في الحسينية. وفي عام ١٩٨٢ قرر والدي وأخوتي  الاستقرار والبناء في جنوب الحسينية على ارضنا الخاصة. حصلنا على الماء من رأس العين في وادي سلامة، ومن نبع كبير في جدول الحلزون. وفّر هذا الينبوع الماء لسكان المنطقة من نحف،وادي سلامة ،ساجور وغيرها من القرى المحيطة.  كان الينبوع ضعيفًا جداً لأنه يضخ الماء من رأس الجدول. درست في المدرسة في نحف مدة أربع سنوات، وكنا نمشي الى المدرسة  في الطقس الحار والطقس البارد ذهابًا وإيابًا.  أصبحت الحسينية قرية معترف فيها منذ ١٠ سنوات فقط، وتعد اليوم جزء من المجلس الاقليمي  في منطقة مسجاف.

" في عمر ١٧، بدأت العمل مع متعهدين يهود في الزراعة، البناء،شق الطرق، وأخيراً الحدائق.  بعد ٤ سنوات بدأت أعمل مع أخي، حيث يعمل مقاول في مجال انشاء وصيانة الحدائق، واليوم انا أعمل مقاول مستقل في توفال وفي كركوم وفي حدائق خاصة، وأنا أحب عملي.

في سنة ١٩٨٨، تزوجت ولكني لم أنجب. قبل ٤ سنوات سافرت مع أمي لأداء شعائر الحج في مكة للدعاء لكي يكون لي ولد.اربعة أشهر بعد تاريخ عودتنا أصبحت زوجتي حامل، وولد الإبن الأول. وقبل أسبوع ولد إبننا الثاني.  نحن -أنا وزوجتي وولدي - نعيش في بيت العائلة.  أنا لم اخدم في الجيش ولكن أحد إخوتي خدم في الجيش والآخر في الشرطة".

ما رأيك بحال العلاقات بين اليهود والعرب في المنطقة؟

دولان: بالنسبة لي لا فرق بين يهودي،مسيحي، مسلم ودرزي.  كلنا نعيش معاً.  كل يوم انا أتعرف على أشخاص من كل المجتمعات، نعمل مع بعضنا البعض ونأكل مع بعضنا البعض.  لا يوجد شيء مثل "كل العرب أو كل اليهود سيئون. " انا أعمل في توفال، ولا أقول إن "كل الناس في توفال هم..."، أبداً، هناك الكثير من الاشخاص اللطفاء ، وهناك أشخاص ليسوا لطفاء.  وهذا نفس الوضع في الحسينية وفي أي مكان. 

بما أننا نسكن في الحسينية، فكرمئيل هي مدينتنا. هم يعاملوننا جيداً.  أنا لا أشعر بالخوف أبداً عندما أتنقل في كرمئيل أو في أي مكان آخر في إسرائيل. قبل كرميئيل كانت سخنين هي المدينة الرئيسية لنا.  جزء من العرب هناك لم يحبون البدو وذلك لأننا خدمنا في الجيش. أنشئت بالقرب من قريتنا معاليه تسفيا، والعلاقات بيننا وبينهم ممتازة. إذا أقيم عرس هناك، يدعوننا إليه والعكس صحيح.

السياسة والإعلام لا يستطيعان تغيير واقع حياتنا اليومية المشتركة. كما يقول المثل: "الكلام ما عليه ضريبة"، بصراحة كلام نتنياهو لا ينجح بإشعال فتيل الفتنة بين اليهود والعرب في هذه المنطقة".

ما هي المشاكل المركزية في حياتك؟

دولان: المشاكل المركزية في حياتي هي: تكاليف المعيشة والبناء.الحالة في إسرائيل ليست جيدة.  في دولتنا كل شيء غالي.  قبل يومين ذهب صاحبي إلى جنين لطلاء السيارة ودفع ٤٠٠٠ شيكل. في إسرائيل كانت الكلفة أكثر من الضعف. الفلافل في جنين ٢ شيكل. قديمًا كنا نشتري كل شيء من جنين. اليوم أصبحنا نفعل ذلك أقل، وهناك بعض المخاوف الأمنية.  اليوم نحن ندفع الكثير، بالإضافة إلى دفع ضريبة الأملاك والضرائب الأخرى والكهرباء، وهذا كله غير كافي لتحقيق حياة كريمة.

منذ سنوات نحن نكافح مع المجلس لترتيب قطع أراضي لإنشاء مباني في القرية. هو يعدنا منذ ١٠ سنوات وما زال إخوتي السبعة ينتظرون، وكل أخ لديه ٤-٥ أولاد. على الرغم من أننا ندفع ضريبة الأملاك كاملة، لا يوجد طرق معبدة، ولا أضواء ولا أرصفة. يقول المجلس إن المشكلة هي الإدارة، ويعدنا كل يوم بأن المسألة ستحلّ في الشهر القادم.

الروضات والحضانات في القرية جيدة ولكن التعليم الإبتدائي والثانوي غير مناسب، وذلك لأن المدرسة لا تعتني بالطلاب ولا تتحمل مسؤوليتهم، حيث أن المعلمين يفعلون ما يحلو لهم ولا يشترط أن يكون هذا من اجل  مصلحة الاولاد.

ستكون حياتنا حلوة مثل العسل إذا حققنا السلام.  نحن سنحاول وسنبذل الجهود من اجل حل مشاكلنا وبحلها سنفتح الطريق نحو حياة كريمة.    

 

 


תיוג
ישובים
דוידי סגל دفيدي سيجال:

גר בתובל נשוי ואב ל-3, רץ ניווט ומרצה באוניברסיטה


תגובות

פרסום תגובה חדשה

ערך מאפיין זה ישאר פרטי ולא יוצג באופן ציבורי.
CAPTCHA
בדיקה זו מיועדת לוודא שהינך חי ונושם ואינך מחשב המפיץ ספאם

 

 

* indicates required