תרגום לערבית الترجمة للعربية

2014: שכונת ראמיה עדיין שוקקת חיים

في عام 2014: حيّ الرميّة يعيش بقواه الذاتية

נושא

את הבעיה של רמיה אנו מכירים, אך מעבר לנושא המנהלי שקשור באדמה וזכות ובנייה , יש גם אנשים שחיים שם והם מספרים על בעיות יומיומיות שבעקבותן החיים שלהן הופכים לסיוט מתמשך. בראיון הזה עם אחד מתושבי רמיה שמנו דגש על הפרטים הקטנים של הבעיה הגדולה.
 

"לא באנו לפה, הם באו, והתחילו לבנות יחידות דיור כמה מטרים רחוק מביתי, השתלטו על האדמה טיפין טיפין עד שהתיישבו על שטח של 10 דונם מהשטח הפרטי שלי, כמה מטרים רחוק מביתי אני רואה מה המשמעות של 2014, וכאשר אני רואה את ביתי בשכונת ראמיה אני נזכר בשנות ה-50".
הוא עמד זקוף בחצר ביתו, פעם הוא מסתכל לעבר הבניינים של כרמיאל ופעם לעבר ביתו הצנוע, שעדיין שומר על האופי הבדואי הישן, בית שעומד מול אין סוף קשיים – כך החלה השיחה עם אבו דורג'אם סואעד משכונת רמיה. 

משפחת אבו דורג'אם מונה 10 נפשות, חיים בשכונת ראמיה שהייתה פעם כפר קטן והפכה לשכונה קטנה בכרמיאל. המשפחה סובלת מבעיות פוליטיות, סביבתיות, חברתיות, כלכליות ועוד. אבו דורג'אם מתאר את זה בשתי מילים "זאת גזענות".

הכאב 
הכאב של אבו דורג'אם אינו נובע רק מההתיישבות על אדמתו, אלא גם מאיכות החיים של תושבי כרמיאל במרחק של כמה מטרים מביתו. כואב לו שיש להם מה שאין לו: תשתיות, חשמל, צינורות מים, ושטחי משחק רחבים לילדים, בנוסף לגנים, בתי ספר ומרכזים קהילתיים.

אדמה.. אבל לא רק
סואעד אומר: ״הבעיה המרכזית שלנו היא האדמה, אבל יש לזה השלכות על הסביבה,על הילדים, התרבות, על העתיד ועל הקידמה, ואפילו על החיים החברתיים שלנו. אין לנו מים, זה אומר מגבלה בנקיון בבית, אין חשמל וזה אומר שאין אפשרות לעשות שיעורים בערב, אין טלוויזיה, אין רדיו, אנחנו מנותקים מהעולם. כל זה משפיע באופן שלילי על חיינו היומיומיים וגם מאיים על העתיד של ילדינו״. 

מה קורה ברמיה? סקירה היסטורית

פתרון לבעיית המים

בכדי להזרים מים לבית בהיעדר צינורות כמו שאר תושבי כרמיאל, החליט סואעד להתחבר  לצינור המרכזי של עיריית כרמיאל, ובעזרת צינור באורך של קילומטר הגיעו מים לראמיה, כמובן שסואעד דואג לצינור לאורך השנה. 

 

פתרון לבעיית החשמל
הפתרון הוא גנרטור, אשר מופעל למשך 3- 4 שעות ביום, ומהערב עד שעות הלילה המאוחרות.

המשפחה חייבת להשתמש בגנרטור בלילה כדי להספיק את מה שלא הספיקה בשעות היום. אך עלויות הסולר להפעלת הגנרטור גבוהות מאוד ומגיעות עד 2000 שח בשבוע. בעניין הגנרטור מספר סואעד: ״זה היה לילה חורפי שבו הפעלנו את הגנרטור לחימום, הגיע שוטר וביקש לכבות כי הרעש שלו מפריע לשכנים".
בתגובה אומרת אשתו של סואעד: "מסרבים לחבר לנו חשמל, ורודפים אותנו בתלונות.. מה הם רוצים? שנמות?!"
גג הבית של משפחת סואעד מכוסה פח, בגלל היעדר אישור בנייה. הפח אינו מגן מפני חום ולא מפני גשם, בנוסף להיותו חומר מסרטן. אך כל זה אינו עומד בפני הרצון של המשפחה להמשיך לחיות בביתה ולגדל ירקות לאורך ימי השנה.
עד היום נגזלו מהמשפחה 10 דונם ונשארו להם רק 3, ולמרות היעדר כל שירות מעיריית כרמיאל המשפחה אינה מוותרת.

אנחנו מבקשים
תושבי שכונת ראמיה מבקשים תשתיות, וזכויות בסיסיות. אבו דורג'אם אומר:״ אנחנו רק מבקשים שלא לישון בחושך, מבקשים לשתות מים מהברז, מבקשים שגם ילדינו ילמדו בשעות שנוחות להם, מתי שירצו, ושחייהם לא יהיו תלויים בשקיעת השמש״. תושבי רמיה מאשמים גם את חברי הכנסת הערבים ומבקשים שהם יתאמצו יותר לסייע להם בהשגת הזכויות. 

ועד עתה המאבק של תושבי רמיה למען זכותם על ההאדמה והבית שבו הם חיים.. ממשיך

 

רמיה.. זה המאבק שלי

"لم نأت إلى هنا، بل هم أتوا إلى هنا، وبدؤوا ببناء وحداتهم السكنية على بعد أمتار قليلة من منزلي، وزحفوا على الأرض شيئاً فشيئاً حتى استوطنوا على مساحة 10 دونمات من أرضي، على بعد أمتار قليلة من منزلي أرى فعلياً ماذا يعني أن يكون العالم في عام 2014، وعندما أرى منزلي الواقع في حيّ الرميّة أستذكر بيني وبين نفسي سنوات الخمسينيات.

بهذه الكلمات التي جعلته يقف شامخاً في باحة منزله ينظر تارةً نحو بنايات مستوطنة كرمئيل وتارة أخرى إلى منزله المتواضع الذي لا زال يحافظ على طابعه البدوي القديم، المنزل الصامد أمام كل صعوبات الحياة بدأ العم أبو ضرغام سواعد حديثه.

"إنها العنصرية"
تواجه عائلة  أبو ضرغام المؤلفة من 10 أفراد – وتقطن في حيّ رميّة الذي كان يوماً بلدة صغيرة يتشارك فيها سكانها كل الأفراح والأتراح، صار اليوم حيّا صغيرا يقع على أطراف كرمئيل- مشاكلاً سياسية، بيئية، اجتماعية، اقتصادية وغيرها، فيقول أبو ضرغام واصفاً الحال بكلمتين "إنها العنصرية"..

الغصة الموجعة
الغصة التي توجع أبو ضرغام لم يكن سببها فقط الاستيطان الزاحف على أرضه والذي اقتلع كل نبتة فيها، إنما أن يرى جودة الحياة التي يتمتع بها سكان كرمئيل الذين يبعدون عنه أمتاراً قليلة، هذا ما يوجعه في الحقيقة، ويوجعه أكثر أن يرى بنى تحتية متينة، وأضواء تعمل 24 ساعة، وأنابيب المياه ممتدة إلى كل منزل، مساحات شاسعة للأطفال ليلعبوا ويمرحوا، حدائق كالجنان ومدارس ومراكز جماهيرية في الوقت الذي لا تملك فيه عائلته أي شيء من هذا.

ما الذي يحدث في رمية؟

الأرض، ولكن!
يقول أبو ضرغام: "مشكلتنا الرئيسة هي الأرض، وهي تؤثر على البيئة من حولنا، تؤثر على الأطفال، على الثقافة، على المستقبل والتطور، حتى على حياتنا الاجتماعية. لا يوجد لدينا ماء هذا يعني تحديد نظافة الشخص والبيت، لا يوجد لدينا كهرباء أي أنه لا دراسة بعد مغيب الشمس، لا تلفاز، لا شبكة انترنت، لا مذياع، أي أننا منقطعون عن العالم وكل هذا يصب في البيئة وبالتالي ينعكس بشكل سلبي على حياتنا اليومية ويهدد مستقبل أطفالنا بالدرجة الأولى".

حل لمشكلة المياه!
يقولون الحاجة أم الاختراع، وهذا ما طبقه أبو ضرغام ليتسنى له على الأقل الشعور بأن حياته طبيعية، وبما أن المياه أيضاً لا تتوفر لديه، قرر أن يمد أنبوباً يبلغ طوله كيلو متر تقريباً من فتحة المياه الرئيسة التابعة لبلدية كرمئيل حتى منزله، ومن هذه الفتحة تتوزع خطوط المياه لكل أهالي كرمئيل إلاّ حي رميّة- وبالطبع، يهتم أبو ضرغام بهذا الأنبوب صيفا شتاء، فتارة يذوب من حر الشمس وتارة أخرى يتمزق.

حل لمشكلة الكهرباء!
مولد كهرباء (جنراتور)، يعمل لمدة 3 أو 4 ساعات في النهار، ويعمل في الليل من المغيب حتى ساعات الليل. يقول أبو ضرغام: "هذا هو الحل لعدم توفر الكهرباء في حيّ رميّة، مولد الكهرباء".
يضطر أبو ضرغام لاستعمال مولد الكهرباء في ساعات الليل لاستكمال ما تعرقل عمله خلال ساعات النهار من دراسة، غسل ثياب وكيها، تشغيل الثلاجة وأمور أخرى.
ويضيف: "تكاليف مولد الكهرباء باهظة جداً، فأنا أدفع ما يقارب 2000 شيكل أسبوعيا وهذا يعتبر باهظا جداً نسبة لعدد الساعات القليلة التي يتم تشغيله فيها".
ومن القصص المؤثرة التي يرويها :"في ليلة شتوية باردة، كان مولد الكهرباء منقذنا في تدبير بعض الأمور في النور، دق بابنا شرطي، فتحت الباب وسألته عما يريد، قال لي أنه يريد مني أن أطفئ مولد الكهرباء حالاً، لأن جيراني منزعجون جداً من الصوت، وقال لي حرفياً:"انت بتعمل إزعاج"، فأجبته:"لا، أنا بعمل كهرباء". زوجة أبو ضرغام علّقت على هذه القصة قائلة: "من جهة يرفضون توفير الكهرباء لنا، ومن جهة أخرى يلاحقوننا ويشكوننا ويحاولون دفننا في الحياة".
 

يغطى منزل العائلة بألواح الـ”زينكو” ورغم أنها تضر بالصحة وتعتبر مادة مسرطنة، إلاّ أن ما باليد حيلة، فلا امكانية لبناء سقف من الباطون بسبب عدم وجود تصريح للبناء! يقول أبو ضرغام: "ألواح الزينكو تأتينا بالحر الشديد في الصيف فنشعر وكأننا نعيش تحت الشمس مباشرة، وفي الشتاء لا تحمينا من مياه الأمطار. أعيش أنا وعائلتي ومزروعاتي، أحب عائلتي وأرضي المتبقية من حولي. أزرع خضروات صيفية وشتوية ونحن نعيش بقوانا الذاتية، وأشياء قليلة هي التي نشتريها". لكن العنصرية لا تتوقف عند البناء والكهرباء، فكل يوم تأتي سيارة نفايات تجمع النفايات من حاويات كبيرة من أمام منازل السكان في كرمئيل، وعائلة سواعد لا تملك حاويات أمام منزلها، ولا تتلقى أي خدمة من بلدية كرمئيل.

ومع ذلك يؤكد سواعد: "مهما منعوا عنا الكهرباء والماء وخطوط الصرف الصحي والهواتف وغيرها، سأبحث دائماً أبحث عمّا يريحني ويقضي حاجتي، لكن يؤلمني جدًا أنهم سلبوا مني 10 دونمات ولم يتبق لي إلاّ ثلاث".
مطالب متواضعة!
يطالب أهالي حيّ رمية ببنى تحتية وحقوق أساسية للتمتع بحياة كريمة، يقول أبو ضرغام:"لا نريد النوم في الظلمة، نريد أن نستيقظ ليلاً لنشرب ماء بارد يروي عطشنا، أن يدرس أطفالنا في النور متى يريدون وأن لا تكون حياتهم مرتبطة بالغروب نحن معلقون بين الأرض والسماء، وهذا حالنا منذ سنوات عديدة".

أهالي حيّ رميّة يلقون اللوم على أعضاء الكنيست العرب، على لجنة المتابعة وغيرها من الجهات التي يجب أن تقف بالمرصاد للمؤسسة الإسرائيلية تحصيلاً لحقوق العرب في البلاد.

التهديد المعلن!
وفي الآونة الأخيرة، تستهدف بلدية كرمئيل الحيّ بشكل مكثف، حيث خرجت بمخطط جديد يهدف لإجلاء المواطنين من حيّ رمية وبناء وحدات سكنية مكانها لاستقطاب السكان من خارج كرمئيل، مقابل اغراءهم بالتعويضات!

 

رمية.. هذا نضالي

סוג כתבה ערבית
רוזין עודה روزين عودة:
روزين عودة - 22 عاماً من يافة الناصرة، طالبة أكاديمية تخصص علم أحياء وهندسة بيئة في الجامعة المفتوحة / فرع رمات افيف. تعمل في مجال الإعلام في تلفزيون احنا وشركة الارز للانتاج كمنتجة ومراسلة ميدان. ناشطة في مجال حقوق الانسان والتغيير المجتمعي. تعمل في دوغري نت باطار منحة من صندوق ايبرت
 
רוזין עודה - בת 22, תושבת יפיע , סטודנטית באוניברסיטה פתוחה / קמפוס רמת אביב בחוג מדעי חיים וביוטכנלוגיה. עובדת בתחום המדיה ב Ehna Tv -ערוץ טלוויזיה באינטרנט- ובחברת אלארז הפקות כמפיקה וכתבת שטח. פעילה בתחום זכויות אדם ושינוי חברתי. עובדת בדוגרינט במסגרת מלגה מקרן אברט.

 

 

תגובות

פרסום תגובה חדשה

ערך מאפיין זה ישאר פרטי ולא יוצג באופן ציבורי.
CAPTCHA
בדיקה זו מיועדת לוודא שהינך חי ונושם ואינך מחשב המפיץ ספאם