תרגום לערבית الترجمة للعربية
בושרא מזאריב بشرى مزاريب ודינה דוד دينا دافيد

דינה דוד - ילידת ארגנטינה עם שורשי ילדות במושב בדרום הארץ. תושבת כרמיאל מאז 1991 . עוסקת בחינוך שנים רבות, עוסקת ופעילה בתחומי מגדר והתחדשות יהודית, חברת קבוצת שירה 'קולות בגליל'.
دينا دافيد - من مواليد الارجنتين وجذور طفولة في جنوب البلاد، من سكان كرمئيل منذ 1991. اعمل في التربية منذ سنوات، واعمل في مجال الجندر والتجدد في اليهودية، من اعضاء مجموعة الشعر "أصوات في الجليل"

בושרא מזאריב- יועצת ומורה למחשבים ומת' , מדריכה בתחום התקשוב והמגדר. אמא לשלושה ילדים. גדלתי בכפר מזאריב בזרזיר.
بشرى مزاريب، مستشارة ومعلمة حاسوب ورياضيات، مرشدة في مجال الجندر
ام لثلاثة اولاد، ترعرعت في قرية مزاريب في محيط الزرازير

 

כל הבלוגים كل المدونات

ספטמבר של חגים ומועדים

ايلول الاعياد والمناسبات

אני מרגישה שזה באמת תהליך פנימי וחשבון נפש עמוק שמזכיר לי מאוד את רמדאן, מעניין מאד… אני בדיוק שואת את עצמי גם האם כל החגים והטקסים הדתיים בכל דת עובדים על אותו רעיון של חשבון נפש ?? מעניין, חשיבות הנפש בדת. ולמה אנשים בעידן שלנו מתרחקים מהדת ??

11.8.13
בושרא יקרה,

מקווה שאת לא כועסת שעוד לא הגעתי אלייך, הזמן רץ מהר מדי... אנחנו בעיצומו של החופש הגדול של בתי הספר, החום בעיצומו ותחילת השנה כבר קורצת מעבר לסיבוב. אצלכם הסתיים הרמאדן ובקרוב נרגיש ברחוב את ההתכוננות לראש השנה, יום כיפור והחגים שאחרי... כתבת על היופי של חג הרמאדן, בו כל ערב יושבים לאכול יחד עם בני המשפחה המורחבת. זו הזדמנות לחיזוק קשרים ונינוחות משפחתית.אני שמחה שאת מרגישה כך ואצלי זה אחרת. אצלנו יש הרבה חגים לאורך השנה והמשפחתולוגיה הזו לפעמים מעיקה. מי יהיה עם מי? מי יבוא? מה יביאו? מי מכינה מה? איפה נהיה למחרת.... בלי סוף שאלות.

בד"כ גיסתי היא זו שמרימה טלפון לברר ואני בד"כ עונה לה 'זה עוד רחוק לי מדי כדי לדעת...' ונראה לי שהרצון הכמהי-פנימי שלי הוא לדחות את הבחירות הקטנות והגדולות בהתכנסות. בשנים האחרונות אני מעדיפה להיות אחראית 'על התוכן' וזה מתחיל להסתבך כשאני לא המארחת. בקיצור - עצם התקרבות החג מעלה מתח ורצון 'שיעבור כבר'. מבחינת העולם היהודי, אנחנו נמצאים עכשיו בחודש אלול, חודש הנחשב לחודש הבקשה, הסליחה והרחמים. כאישה חילונית, המתייחסת ליהדות שלי מבחינה תרבותית ולא מבחינה דתית, אני מהרהרת במשמעות הרחמים, הבקשות ותפילה בכלל. לאן אני מפנה את בקשותיי? האם הנמען הוא כוח עליון או משהו פנימי בתוכי? מה אני רוצה לאסוף ולבקש? על מה אני סולחת? למי? ממי עוד עליי לבקש סליחה? איך אעשה זאת? ביצירה,כתיבה, שירה, ריקוד, לימוד, התכנסות שקטה, קריאה, שיחה? אולי עצם העלאת השאלות חשובה ואולי לא אעשה דבר כלל...? כן, כמו שאת רואה, יש לי הרבה שאלות וזה באמת מה שמאפיין את החודש הזה. לפעמים השאלה חשובה יותר מהתשובה !

שלך בחיבוק

דינה

 

14.8.13

היי דינה
אני פותחת בדיוק במה שכתבת שהחופש כמעט עבר ולא הספקתי ... מאוד מעניין מה שכתבת על החגים. התייחסת לנושא החגים כנושא לא קל במיוחד, שצריך להכין הרבה אוכל.הייתי רוצה לדעת האם יש מאכלים מיוחדים? האם תהליך הכנת האוכל צורך זמן? הייתי מאוד מעוניינת לדעת איך עוברים כזה חודש עמוס ובאותו זמן צריך לעבור תהליך אישי של סליחות האם יש טקס מיוחד?

 

 

16.8.13

בושרא,
מצד אחד את שואלת על מאכלים ומצד שני על התהליך האישי. גוף ונפש. מבחינת המאכלים אני לא מומחית בכלל. לכל עדה יש - אני משערת - מאכלים אפייניים לה בחגים. יחד עם זאת, מאכל דג או ראש דג אוופייני אצל כולם. הדג מסמל את 'שנהיה לראש ולא לזנב'. הרימון 'שנרבה זכויותינו כרימון' וכו.... אבל מה שיותר משמעותי זהו התהליך האישי הפנימי של בדיקה עצמית; מה עשיתי, איך עשיתי? ממה אני מרוצה? היכן שגיתי? ממי עליי לבקש סליחה? האם פגעתי? איך אתקן? איך אסלח לעצמי? שאלות רבות וטוב לעסוק בהן כל השנה ובחודש אלול בו אנחנו נמצאות יותר מכולם.... הלוואי שנהיה א/נשים טובים יותר.

 

18.8.13

היי דינה
אני קוראת את התגובה שלך ובודקת עם עצמי, אני מרגישה שזה באמת תהליך פנימי וחשבון נפש עמוק שמזכיר לי מאוד את רמדאן, מעניין מאוד …. אני בדיוק שואת את עצמי גם האם כל החגים והטקסים הדתיים בכל דת עובדים על אותו רעיון של חשבון נפש ?? מעניין, חשיבות הנפש בדת. ולמה אנשים בעידן שלנו מתרחקים מהדת ?? או שיש חזרה לדת?? באיזה גיל חוזרים לדת ?? אין לי ספק שהתרחקות מהדת היא בגיל הצעיר יותר אך החזרה תמיד אחרי שמסתובבים רבות בעולם ומבינים את החוכמה ?? ממש מעניין. לי אין ספק שלנפש של אדם יש מקום מאוד מכובד איך הוא יתפקד ואיך יתנהל בחיים, האם בכוונה הטקסים הללו בזמנים הללו ?? את משאירה אותי עם הרבה שאלות, הייתי רוצה לדעת עוד מידע בכדי שאוכל לענות עליהן שהיה לך יום טוב

בושרא

צילום: יהודית גרעין-כל. מאתר פיקיויקי

(ترجمة: سامية ناصر)

 

11.8.13
عزيزتي بشرى،

آمل الا تكوني قد انزعجت مني كوني لم آت لزيارتك بعد، الوقت يمر بسرعة عجيبة....نحن في اوج عطلة المدارس الصيفية ، درجات الحراة في اوجها وافتتاح السنة الدراسية يرسل باشاراته الى الافق. انتهى شهر رمضان عندكم وقريبا سنشعر في الشارع بالتحضيرات لرأس السنة، يوم الغفران وبقية الاعياد التي ستليه.... كنت قد كتبت عن روعة شهر رمضان، فيه كل مساء تجلس كل العائلة الموسعة معا لتناول الفطور. هذه هي الفرصة لتعزيز العلاقات والحميمية داخل العائلة. انا سعيدة انك تشعرين كذلك لكن عندي الامر يختلف. فعندنا هناك الكثير من الاعياد على مدار السنة والقضية العائلية احيانا تكون عائقا. من سيكون مع من؟ من سيأتي؟ ماهي التحضيرات؟ من ستحضر ماذا؟ اين سنكون في اليوم التالي... اسئلة لا تنتهي. عادة تتصل سلفتي لكي تستفسر وانا عادة اجيب " انه هناك متسع من الوقت حتى اعرف...." ويخيل لي ان رغبتي التواقة الداخلية هي لتأجيل هذه الاختيارات الصغيرة والكبيرة لهذه المناسبة.

في السنوات الاخيرة انا افضل ان اكون مسؤولة عن " المضمون" وهذا الامر يكون معقدا عندما لا اكون المضيفة. باختصار- مجرد اقتراب العيد تزيد التوتر ومعه الرغبة بان ينتهي ويمر.. بالنسبة للشعب اليهودي، نحن موجودين في شهر ايلول، الشهر الذي يعتبر شهر الرجاء، الغفران والرحمة. كمرأة علمانية، والتي تتعامل مع يهوديتي من ناحية ثقافية وليست دينية، انا افكر بمعنى الرحمة، الرجاء والصلاة عموما. لمن اوجه رجائي؟ هل العنوان هو قوة عليا او شيء ما داخلي؟ ماذا اريد ان اجمع واطلب؟ على ماذا ساغفر؟ لمن؟ ممن ايضا يجب ان اطلب المغفرة؟؟ كيف ساصنع هذا الامر؟هل بالابداع، كتابة، شعر، رقص، تعليم، نظرة الى داخلي، قراءة، محادثة؟ وربما مجرد طرح الاسئلة هو امر مهم وربما لن اعمل شيئا بالمرة.....؟ وهكذا كما ترين، لدي الكثير من الاسئلة وهذا حقا ما يميز هذا العيد. احيانا السؤال يكون اكثر اهمية من الاجابة!
قبلاتي دينا

 

14.8.13
مرحبا دينا

افتتح رسالتي، تماما بما كتبت عن العطلة الصيفية التي شارفت على الانتهاء ولم انجز كل ما علي... مثير جدا ما كتبته عن الاعياد. تعاملت مع موضوع الاعياد كموضوع غير سهل البتة، فيجب تحضير الكثير من المأكولات. كنت اريد ان اعرف هل هناك مأكولات خاصة؟ هل مهمة تحضير الاكل تتطلب الكثيرمن الوقت؟ كنت اريا ان اعرف كيف تعيشون شهرا بهذا الضغط وبنفس الوقت تمرون بعملية ذاتية من طلب المغفرة هل هناك طقس خاص؟

16.8.13
بشرى،

من ناحية انت تستفسرين عن المأكولات ومن ناحية ا خرى عن العمنلية الذاتية. الجسد والنفس. من ناحية المأكولات فانا لست خبيرة بالمرة. لكل طائفة -انا اخمن- مأكولات مميزة في الاعياد. ومع ذلك، وجبة السمك او رأس السمك امر مميز لدى الجميع. السمك يرمز "بان نكون كالرأس وليس الذيل" . الرمان "بان تزداد حقوقنا كحبات الرمان" الخ...... ولكن الاهم من كل ذلك الاهم العملية الفردية لحساب الذات: ماذا فعلت وكيف؟ مم اشعر بالرضا؟ اين اخطأت؟ ممن يجب ان اطلب الصفح؟ هل اخطأت؟ كيف ساصلح خطأي؟ كيف ساسامح نفسي؟ اسئلة كثيرة ومن الجيد التعاطي معها كل السنة وفي شهر ايلول بالذات.... وعلى امل ان نكون اناس افضل .

 

18.8.13
مرحبا دينا

اقرأ ردك وافحص ذاتي، اشعر ان هذا بالفعل عملية داخلية وحساب عميق للذات. والذي يذكرني جدا بشهر رمضان، مثير للغاية..... انا ايضا اسأل نفسي بالضبط هل كل الطقوس والاعياد بكل ديانة لها نفس المبدأ من حساب الذات؟؟ من المثير ايضا اهمية الروح في الدين؟ ولماذا يبتعد الناس في زمننا عن الدين؟ او ان هناك بالعكس عودة للدين؟ لا شك عندي ان الابتعاد عن الدين يحدث في جيل مبكر ولكن العودة للدين تحدث دائما بعد ان نلف في العالم وندرك القدرة الالهية؟ بالفعل مهم؟؟ لا شك عندي ان لروح الانسان هناك مكانة محترمة جدا كيف سيتصرف وكيف سيعيش حياته، هل هذه الطقوس مقصودة في هذه الفترة بالذات؟ انت تركتني بعد ان اثرت لدي المزيد من الاسئلة، وكنت اريد ان اعرف المزيد من المعلومات حتى اتمكن من الاجابة عليها اتمنى لك يوما سعيدا
بشرى

צילום: יהודית גרעין-כל. מאתר פיקיויקי

תגובות

פרסום תגובה חדשה

ערך מאפיין זה ישאר פרטי ולא יוצג באופן ציבורי.
CAPTCHA
בדיקה זו מיועדת לוודא שהינך חי ונושם ואינך מחשב המפיץ ספאם