حكايات من الجليل (1): خليها علينا
סיפורים מהגליל (1): על חשבוננו

(הסיפור מתורגם בהמשך)

בסדרה זו של סיפורים אנחנו מביאים סיפורים שכתב מוחמד עבד אלחילים מכפר מנדא, סיפורים מחיי היום יום של החברה הערבית של ימינו וגם קצת של ימי קדם.في هذه المجموعة القصصية ننشر قصصا من تاليف محمد عبد الحليم من كفر مندا، وهي تصوير لحياة المجتمع العربي اليوم وفي الزمن الماضي.

خليها علينا... جملة ومنقولها دايما ، هل منعنيها ولا ؟
ابو بسام فاتح بسطة خضرة ، اجا لعندو جارو ابو العبد يشتري ونقى شوي خضرة ، شويت بندورة شويت خيار ابو العبد: في عندك جرجير ابو الجار ؟
اه موجود . اكم ظمي بدك ؟ هات بعشرة شيكل ، ابو بسام مد ايدو تحت البسطه زاح شوال الخيش وتناول من تحته ضمتين جرجير . تفظل يا ابو لعبد .

بدك اخرى اشي ؟ هات هضول الخستين وخلص . ابو بسام حط الخضرة بثلاث اكياس سود من الصغار ، اربعين شيكل يا ابو الجار ، قال ابو بسام بصوت عالي "
طال ابو العبد جزدان الجلد من الجيبة واطلع خمسين شيكل . تفضل يا ابو بسام ، تفضل عادها كمان مرة لانه ابو بسام كان ملتهي بتقشير شومر . طيب اخذ الخمسين ورجعلو منها عشرة شيكل . يلا السلام عليكم قال ابو العبد وهو متوجه لسيارتو . الله معك الله معك .

ركب ابو العبد بالسيارة دورها حط جير وبلش يرجع لورا . ابو بسام فات على البركية يكمل شغل ، سمع ابو البسام صوت سيارة جاي لعندو طلع من البراكية لبره ، ولا هو ابو العبد عود رجع. فتح الشباك طل راسو من السيارة وقال بحياتك يا ابو بسام بدي اخرى ضمة بقدونس . ابو بسام جاب ضمة واخذها لابو العبد ، ابو العبد مد ايدو على جيبتو ، وقال قديش يا ابو بسام ؟ لا خلص خليها علينا ، لا بصرش ، لا خلص علينا ، بالاخر ابو بسام رجع باتجاه البسطة وقال لابو العبد الا يسهلك .

ابو بسام كان يزرع خيار بلدي اول ما ينزل لخيار بكون غالي البوكس بوصل حوالي خمسين شيكل. خيراتو لابو بسام بحوشوهن يوم بعض يوم بطلعو عشر بكسات كل حواشة ، اول ما ينزل الخيار ابو بسام وام بسام ببيعو البكس لمخلط " كبير وصغير للكبيس" بخمسة وثلاثين شيكل

يوم من الايام كان ابو بسام بالارض لحالو لانه ام بسام عندها دور في العيادة ، هو واقف ورا البسطة ولا سيارة مرسيدس سودا قربت لعندو ، فتح الباب ولا هو ابو صالح . ابو صالح بشتغل مدير التامين الوطني في الناصره كل البلد بتعرفو ( لانها كل البلد بتسجل بمكتب العمل ) نزل ابو صالح قرب على البسطة . طلع ابو بسام استقبلو اهلا وسهلا اهلا بابو صالح ؟و ابو صالح رد بفتور بالمهلي ، سلم عليه ابو بسام وشد عايدو وظل يهز بالايد ( سلام كرب ) ابو صالح قال لابو بسام حطلنا بكسة خيار نقيها مليحة ابو بسام نقى احسن بكس وحملو ، ابو صالح فتح بجاش السيارةو ابو بسام حط البكس وسكر الباب .
ابو صالح : قديش بتامر ، ابو بسام لا خليها علينا ، ابو صالح مد المصريات بس ابو بسام قال لا علي ، اول مرة بتيجي عسهل خليها علينا . ابو صالح : طيب شكرا يا ابو ايش ؟ ابو بسام محسوبك . شكرا ابو بسام.

على الظهريات اجت ام بسام . ها شو بعت ، ولا مابعنا اشي بس اجا ابو صالح من التنقيط وحملتلو بكس خيار ؟ لا قلتلو خليهل علينا والزلمي مشدش ، استحين اقول اخرى مرة ، يلا بنفعنا لقدام . اخ منك اخ قالت ام بسام ، لبست كفوف بلاستك ونزلت على الارض .

قبل جمعة اجت وحدة مش من البلد على البسطة بدها بكس خيار ، ام بسام كانت بالارض وابو بسام واقف على البسطة ، قالتلو المرة بو عندك خيار للكبيس ؟" لهجة مش من البلد
اه في بكس مخلط ، بتطلعي منو للكبيس كثير .

قديش حقو ؟ خمسه وثلاثين . هات شوف واحد . ابو بسام نزل بكس خيار وحطو قدام المرة . هات اعطينا كيس . جاب كيس من الوسط . المرة بلشت تنقي بالخيارات الصغار وتحطهن بكيس . ابو بسام بتفرج عليها بس مستحي يحكي معها . خلصت اول بكس ، هات اعطينا اخرى بكسي . ابو بسام قالها هيك بنفعش يا حجي . هات هات ناولني ، ابو بسام جاب كمان بكس وحطو قدامها . بلشت تعري فيو حتى ملت كيسين سود من الكبار ، وخلت البكسات نصاصهن ظل فيهن لخيار الكبير ،
مدت المرة ايدها على عبها ( مخزن المصاري )

وطالت محرمي فتحتها وعدت لابو بسام خمسة وثلاثين شيكل ؟، ابو بسام بتمتم مش مفهوم شو بقول ، بس مش راضي ! المرة حملت الكيسين وطلبت من ابو بسام كمان كيسين تحطهن فيهن ، خايفي لينمزعو
مع جيت ام بسام حاملي عبط ملوخية مش مخليها مبيني منو . السلام عليكم ، كيف حالك يا حجي كيف من تلاكو ؟ الظاهر في معرفي قديمي . ام بسام حطت لملوخيات على البسطة . قربت شوي شافت بكسات الخيار نصاصهن ، تغيرت ملامحها ، وبلهجي فيها عصبية : ليش لخيار معرى هيك ؟ يا وليد ( ابو بسام اسمو وليد )

انا عارف قولت للحجي بس مردتش . شو اعمل معها يعني ، ابو بسام خلص حكيو وفات على البركية متعصبن . الحجي مدت خمسه وثلاثين شيكل على ام بسام وقالتلها تفظلي خيتا حق لخيارت .
ام بسام صار الشر يتطاير من عيونها وقالتلها : بس هيك بنفعش يا حجي ، هيك خربنا بكسين ، مين بدو يشتريهن ؟ لا بمشو انشاء الله قالت الحجة ، قربت الحجي عام بسام تتعطيها المصريات ، ام بسام دارت وجها وقالت والله محنا ميخذين اشي خلص بدناش حقهن " خليها علينا ".
الحجة حطت المصريات على البسطة ، دارت وجها هي الاخرى وقالت يلا تقعدو بالعافية .
الحجي قفت من هون وام بسام مسكت بكسين الخيار الي ظلو كفتتهن على الارض وصارت تقول بدناش حقهن لا بدناش حقهن خليها علينا ،
فاتت على البركية عند ابو بسام تعال وتفرج على الطوشة بين ابو بسام وام بسام وصلت لحدها وصوتهن واصل للشارع..
 

אבו בסאם מוכר ירקות בשוק, עובר השכן שלו אבו אלעבד לקנות, בוחר לו ירקות, קצת עגבניות, קצת מלפפונים.
- אבו אלעבד: יש לך גרגיר?
- כן יש לי, כמה אתה רוצה?
- תן לי ב 10 ש"ח.
אבו בסאם הושיט את ידו מתחת לבסטה, ונתן לו 2 צרורות גרגיר, בבקשה אבו אלעבד.
- אתה רוצה עוד משהו?
- תן לי 2את  החסות האלה וזהו.

אבו בסאם שם הירקות ב-3 שקיות שחורות קטנות, "40 ש"ח שכן שלי, הוא אמר בקול רם"
אבו אלעבד הוציא ארנק העור והוציא 50 ש"ח, בבקשה אבו בסאם. בבקשה, חזר עוד פעם כי אבו בסאם היה עסוק בקילוף השמיר. לקח חמישים שקל והחזיר לו 10 ש"ח. יאללה להתראות אמר אבו אלעבד כשהיה בדרך לאוטו שלו. "אללה מעק אללה מעק" (ישמור אותך האל).
עלה אבו אלעבד לרכב, הניע אותו והתחיל לחזור אחורה. אבו בסאם נכנס ל"ברקייה" (בקתה) להמשיך עבודתו, הוא שמע את קול הרכב מתקרב אליו ויצא החוצה, מסתבר שאבו אלעבד חזר. פתח החלון ואמר לו "בחיאתק (בחייך)  אבו בסאם אני צריך עוד צרור פטרוזיליה". אבו בסאם נתן לו צרור, אבו אלעבד הכניס ידו לכיס, ושאל אותו, - כמה זה אבו בסאם? - לא זה על חשבוני, לא צריך, אני לא אקח. חזר אבו בסאם לבסטה ואמר לו "אללה יסהלק" (אלוהים יקל עליך).

אבו בסאם היה שותל מלפפונים אורגניים (בלדי), בתחילת העונה זה יקר הארגז מגיע עד 50 ש"ח. את המלפפונים שלו אוספים כל יומיים, בכל פעם 10 ארגזים, בתחילת העונה אבו בסאם ואום בסאם מוכרים הארגז המעורב (גדולים וקטנים לחמוצים) ב 35ש"ח.
באחד הימים היה אבו בסאם לבדו באדמה, כי אום בסאם הייתה בקופת חולים, הוא עומד אחרי הבסטה, ואז אוטו מרצדס מתקרב אליו, פתח הדלת אבו סאלח. אבו סאלח הוא מנהל הביטוח הלאומי בנצרת, כל העיר מכירה אותו (כי כולם מקבלים השלמת הכנסה) ירד אבו סאלח לכיוון הבסטה.

יצא אבו בסאם: "אהלאן וסהלאן אבו סאלח", ענה אבו סאלח בקור רוח, אבו סאלח אמר לו אני רוצה ארגז מלפפונים מובחרים, הארגז הכי טוב, אבו סאלח פתח את תא המטען, אבו בסאם שם הארגז וסגר הדלת.
אבו סאלח: כמה זה?
- אבו בסאם: זה על חשבוני הפעם.
אבו סאלח הושיט לו היד עם הכסף, אך אבו בסאם אמר לו לא זאת פעם ראשונה שאתה בא לפה זה על חשובני הפעם.
- אבו סאלח: טוב תודה אבו...
- אבו בסאם.
- תודה אבו בסאם.

בצהריים הגיעה אום בסאם. מה מכרת היום? לא מכרתי כלום, היה אבו סאלח מביטוח לאומי - ונתת לו ארגז מלפפונים? כן. אמרתי לו הפעם על חשבוני והוא לא היסס, התביישתי, לא נורא הוא יעזור לנו בעתיד. – "אך מנק.." (אוי לך) אמרה אום בסאם, ולבשה כפפות פלסטיק.
לפני שבוע הגיעה אישה לא מהעיר שרוצה ארגז מלפפון, אום בסאם הייתה באדמה ואבו בסאם אחרי הבסטה, ושאלה אותו - "יש לך מלפפון לחמוצים? המבטא שלה לא מהכפר
- כן יש לי ארגז מעורב יש בו הרבה קטנים.
- כמה הוא עולה?
- 35 ש"ח
- תן לי לראות אחד

אבו בסאם הביא הארגז כדי שתראה אותו. תן לי שקית. נתן לה שקית בינונית. התחילה לבחור המלפפונים הקטנים ולשים בשקית. אבו בסאם צופה בה אך מתבייש לדבר. סיימה הארגז הראשון, תן לי עוד ארגז. אבו בסאם אמר לה אבל אי אפשר כך, תביא תביא, אבו בסאם הביא עוד ארגז, והתחילה לבחור הקטנים עד שמילאה 2 שקיות שחורות גדולות, והשאירה המלפפונים הגדולים בארגזים, הוציאה מפית לבנה שיש בה כסף וספרה לו 35 ש"ח? אבו בסאם התחיל לגמגם, לא מובן מה הוא אמר, אך לא מרוצה! האישה לקחה 2 השקיות וביקשה עוד 2 שקיות ריקות, כדי שלא יקרעו, ואז באה אום בסאם עם צרור גדול של מלוח'ייה שמסתיר אותה, שלום, מה שלומך חג'ה? נראה שהם מכירות. אום בסאם שמה המלוח'ייה על הבסטה. התקרבה וראתה 2 הארגזים, והבעות פניה השתנו, ובעצבנות שאלה: "למה הארגזים נראים כך? יא וליד? (אבו בסאם נקרא וליד)

אני יודע... אמרתי לה אך לא הקשיבה לי. ונכנס ל"ברקייה" עצבני. האישה נתנה לאום בסאם 35 ש"ח. אום בסאם אמרה בעצבנות: אך זה לא הגיוני, כך יש לי 2 חצאי ארגזים, מי יקנה אותם כך? הם יימכרו אמרה האישה, והתקרבה כדי לתת לה הכסף, אום בסאם הסתובבה ואמרה אני לא לוקחת כלום, הפעם הזו על חשבוננו.
האישה שמה הכסף על הבסטה, הסתובבה והלכה.
האישה הלכה, ואום בסאם זרקה 2 חצאי הארגזים שנשארו על הרצפה והתחילה לצעוק, לא רוצים כסף, הפעם על חשבוננו, הפעם על חשבוננו, נכנסה ל"ברקייה" (בקתה) לאבו בסאם והתחילו לריב...