תרגום לערבית الترجمة للعربية
סמאח בסול سماح بصول

samah bsoul סמאח בסול: עיתונאית, עורכת "דוגרינט" בערבית, רכזת פרויקט עיתונות ערבית בעמותת "איעלאם", תושבת הכפר ריינה שבגליל תחתון. בוגרת אוניברסיטת חיפה בלשון וספרות עברית. صحافية، محررة "دوغري نت" بالعربية، مركزة مشروع الاعلام العربي في مركز "إعلام"، تسكن في الرينة، حاصلة على اللقب الاول في اللغة والادب العبري.

 

 

* indicates required

כל הבלוגים كل المدونات

צאו לרחובות 19.12.11

أخروجوا للشوارع

רוצים שינוי חברתי וגם פוליטי? צאו לרחובות

שְכב בשלום מוחמד בועזיזי, התוניסאי שהצליח לשנות את פניהן של מדינות לא מועטות, כשהקריב את עצמו למען הצדק וכבוד האדם. המחאה של בועזיזי עלתה לו בחיים, אך פקחה את עיניהם של מיליוני ה "נכבשים נפשית" והוציאה אותם מעור הכניעה לשלטון.

גל המחאות שהתחיל לנוע מערבה והגיע עד ישראל, כנראה איבד בדרך את עוצמתו, והגיע לרחובות תל אביב רגוע מעט, אומנם המחאה עדיין מהדהדת אך לא בעוצמה שמסוגלת "להפוך עולמות".
"האביב הערבי" השפיע לטובה על הפלסטינים בישראל, מאבקנו נגד רעות השלטון שמתבטאות בהריסת בתים והפקעת קרקעות, ואין סוף הצעות חוק נתעבות, חדר לתודעתם של רבים שיצאו לרחובות לא פעם ועוד יוסיפו.

והנה בא מי שתומך באופן של של מאבק, רוצים שינוי? צאו לרחובות, זה מה שמשתמע – לפי הבנתי לפחות - ממאמרו של עו"ד עלאא מחאג'נה שפורסם באתר "ערב 48": תוכנית פראוור: שהמאבק המשפטי לא יגרום להדרת המאבק האזרחי. (המאמר לקוראי ערבית).

אני מצטטת מדבריו של מחאג'נה: אסור לנו לחזור על ניסיונות קודמים בהם המאבק שלנו היה משפטי בלבד, על חשבונו של מאבק חברתי אזרחי ארוך טווח, שנתמך בפעילות פוליטית.
השביתה הכללית והעצרת שאליהם הזמינה ועדת המעקב היו צעד חשוב מאוד ונכון בהחלט, צעד זה צריך להיות הפותח של מאבק חברתי שיכול להוביל לביטול תוכנית פראוור והכרה בכפרים הערביים הלא מוכרים בנגב..

המאמר נכתב בעקבות הצלחת העצרת נגד תוכנית פראוור, והתבטאה בשביתה כללית בחברה הפלסטינית בישראל ועצרת מחאה מול משרד רוה"מ בירושלים בהשתתפות מאות מפגינים, ביניהם תושבי הגליל. כעורכת באתר שעיקר תכניו וענייניו גליליים, אני רואה שעדיין יש מקום להצביע עליו כמאמר המאמין שכוח השינוי טמון בנו, אך בו בזמן הוא מעמיד בפניי עובדה מצערת שרוב מאמצנו הם בתגובה למשהו.

המאמר גורם לשאול שאלות חשובות: האם יש מקום להאמין במאבק משפטי לאור כל הצעות החוק החדשות המהדקות את "סיר הלחץ", שמכיל את החברה הפלסטינית בישראל? האם נוכל עוד לצאת באלפים לעצרות מחאה בלי להרגיש שחיקה? האם יש לנו את הסבלנות לעשות זאת חודשים על גבי חודשים כמו המצרים? האם העוני והאבטלה יהיו קטליזאטור למחאה, או להיפך? האם המהנדס בפסוטה בגליל העליון מרגיש את מאבקם של תושבי אלעראקיב בנגב ומזדהה איתם? ומהו בעצם "סם" המחאה שאפשר להזריק לתודעתם של אנשים?
"אני ואת לא נשנה את העולם הזה".. עם כל הכבוד למחבר השיר ומבצעו: טעיתם. אני ואת.. ואתה כן נשנה את העולם הזה.. לטובה.

هل تحلمون بالتغيير الاجتماعي والسياسي؟ اخرجوا للشوارع
رحمك الله يا محمد بوعزيزي، التونسي الذي نجح في تغيير وجه عدة دول، ضحى بنفسه من اجل العدالة وكرامة الانسان. ان ثورة البوعزيزي كلفته حياته، لكنها فتحت عيون ملايين "المحتلين نفسيا" وخلعت عنهم جلد الخضوع للسلطة.

موجة الثورات التي بدات غربا ووصلت الى اسرائيل، على ما يبدو فقدت بعضا من قوتها في الطريق الى هنا، ووصلت شوارع تل ابيب هادئة نسبيا، وعلى الرغم من ان صداها لا يزال في الاجواء الا انه ليس بالقوة التي يمكن ان "تقلب الدنيا".

الربيع العربي اثر ايجابيا على الفلسطينيين في اسرائيل، نضالنا ضد الاساءة التي نتعرض لها من قبل السلطة ؛ والتي تتمثل في هدم البيوت ومصادرة الاراضي، وسيل من اقتراحات القوانين المشبعة بالعنصرية؛ أصبح جزءا من وعي الجماهير التي خرجت الى الشوارع وسوف تستمر.

وها هو من جاء ليدعم النضال الشعبي، تريدون التغيير؟ اخرجوا الى الشوارع، هذا ما يفهم – انا فهمته بهذه الصورة على الاقل- من مقال المحامي علاء محاجنة الذي نشر في موقع "عرب 48" بعنوان: مخطط برافر: حتى لا يؤدي النضال القانوني إلى تنفيس التصدي الشعبي. من مقاله اقتبس: يجب عدم السماح لأنفسنا بتكرار تجارب سابقة عديدة تلخص نضالنا فيها بالتوجه القانوني فقط، على حساب المواجهة الجماهيرية والشعبية طويلة الأمد، والمدعومة بحراك سياسي ممنهج وواضح. الإضراب العام والمظاهرة القطرية التي أعلنت عنهما لجنة المتابعة كانا خطوة هامة في الاتجاه الصحيح، بجب أن تكون هذه الخطوة هي الخطوة الأولى في سبيل خلق حراك جماهيري يتوج بإلغاء مخطط برافار، والاعتراف بجميع القرى العربية في النقب.

كموقع يهتم بالقضايا الجليلية، ومقال يكتب بعد نجاح التظاهرة المعارضة لمخطط برافر والاضراب العام في القرى والمدن العربية، ومشاركة الالاف – بمن فيهم سكان الجليل- في التظاهرة قبالة مكتب رئيس الحكومة في القدس، ارى ان هناكمجال للاشارة اليه كمقال يؤمن بان قوة التغيير تكمن فينا، لكنه في الوقت ذاته يضع امام اعيننا واقع مر بان معظم خطواتنا تأتي كردة فعل.

دفعتني القراءة الى سؤال عدد من الاسئلة: هل هناك مكان للثقة بالنضال القانوني في ظل القوانين الجديدة التي تحكم اغلاق "طنجرة الضغط" على المجتمع الفلسطيني في اسرائيل؟ هل يمكننا اننستمر طويلا في الخروج الى الشوارع دون ان نشعر بالانهاك؟ هل سنتحلى بالمزيد من الصبر للنضال اشهر بعد اشهر كما فعل المصريون؟ هل ستكون البطالة والفقر محفزات للنضال ام انها ستقوضه؟ هل المهندس في فسوطة الجليلية يشعر بمعاناة ابن العراقيب في النقب؟ وما عساها تكون "جرعة" الثورة الذي يجب ان تزود بها اوردة الجماهير؟
"انا وانت لن نغير هذا العالم".. مع احترايم لمن كتب وغنى هذه الاغنية :أخطأتم. انا وانت سنغير هذا العالم.. للافضل.
 

תגובות

פרסום תגובה חדשה

ערך מאפיין זה ישאר פרטי ולא יוצג באופן ציבורי.
CAPTCHA
בדיקה זו מיועדת לוודא שהינך חי ונושם ואינך מחשב המפיץ ספאם