תרגום לערבית الترجمة للعربية
נעים ח'יר
מנחה קבוצות, וסטודנט לתואר שני בהנחיית קבוצות באוניברסיטת חיפה,
בנוסף עוסק בכתיבה, תרגום ובימוי קולנוע דוקומנטרי.

כל הבלוגים كل المدونات

הקלות הבלתי נסבלת של בחור דרוזי אחד

السهولة التي لا تطاق في حياة شاب درزي 20.1.11

ישובים

לפני זמן מה, הייתה כתבה באחד האתרים, על זה שהמשטרה לא מקדמת קצינים דרוזים, בגלל מה שקרה בפקיעין בשנת 2007. האמת, שביני לביני, צחקתי. הרי דרוזים היו כל הזמן במשטרה, והם לא קודמו. יחסית לעמיתיהם בצה"ל, הם לא הגיעו לתפקידים רמי מעלה למעט תפקיד אחד של מפקד מג"ב. אבל ב"כחולה", מא פי.
כזכור לכולנו באוקטובר 2007 הכפר פקיעין עבר טלטלה קשה מאוד שכמעט גבתה ממנו קורבנות. כוחות יס"מ מתוגברים כובשים את הכפר באמתלה שיש פורעי חוק וצריך לעצור אותם. אותו לילה חשבתי לתומי שמישהו עושה סרט, והוא שכח לעדכן אותנו. השחקנים, כלומר השוטרים, היו בשלהם, זורקים רימוני גז, יורים בצעירים, משחקים אותה "רמבו" ואחר כך נעלמים ומשאירים מאחור את הבושה פעורת פה.
אבל מה, החיים מזמנים לנו סיטואציות שפשוט קשה להבין אותן. ביום אחד אתה הקורבן, ביום שאחרי אתה הופך להיות זה שמתעמר. אחד הצעירים של הכפר נורה ונפצע קשה במהלך האירוע, כדור "תועה" נכנס בכתפו ויצא מתוך גבו. אז הוא היה בן 17. תארו לעצמכם תסריט של ילד בן 17 שעומד לו עם עוד צעירים במרכז הכפר, מתבוננים במה שקורה, פתאום כדור מפלח את הכתף שלו, יוצא מהגב שלו, דם ניתז על זה שעומד לידו, הוא נופל, מתפתל מכאבים, הוא מתעורר בבית חולים, חבוש וכואב. לפני כשבועיים ראיתי את אותו בחור, הולך לו עם מדי מג"ב ועם נשק לתפארת מדינת ישראל. ואני נכנסתי למצב של דילמה. הרי בסופו של דבר, הוא נפצע על ידי אותו גוף שהוא בכוחותיו עכשיו. אותו ילד, מגיע לגיל הבגרות, וצריך להתגייס לצה"ל, והוא בוחר להתגייס למג"ב. אולי משם אפשר להגיע ליס"מ, מי יודע? שם יצא למבצעים מסעירים, שאולי יצריכו ירי, ואז מה? הוא יירה? האם הוא יחפש נקמה בדמותו של האחר? אמת, מצב לא הכי נורמאלי, אך ככה הם חייהם של הדרוזים במדינה. איזה מצב? כזה מצב...
 

mishmar hagvul.JPG

قبل مدة ما ,قرأت مقالا في احد المواقع الالكترونية ,مفاده أن الشرطة ليست معنية بترقية الدروز الذين يعملون في سلكها بسبب ما حدث في البقيعة سنة 2007.قرأت ذلك وضحكت, ذلك أن الدروز كانوا في الشرطة قبل ذلك ولم يترقوا مثل زملائهم في الجيش ولم يصلوا إلى مراكز مرموقة في الشرطة, اللهم إلا لوظيفة قائد حرس الحدود.أما في الشرطة المدنية, فحدث ولا حرج. في تشرين الأول سنة 2007 ,تعرضت قرية البقيعة لهزة كبيرة,التي أودت تقريبا بحياة بعض الضحايا.قوات معززة من اليسام,تحتل القرية تحت ذريعة القبض على بعض الخارجين عن القانون. في تلك الليلة الليلاء, ظننت ببساطتي أن هناك من يصور فيلما في بلدنا,وقد نسى ان يخبرنا بذلك.الممثلون,يعني رجال الشرطة,مثلوا أدوارهم كما يجب,رموا القنابل,وأطلقوا النار على الشباب مثل "رامبو", وتركوا القرية بعد ذلك تاركين خلفهم عارا فاغرا فمه. ولكن الحياة مع تقلباتها تضمن لنا أحوالا من الصعب فهمها.ففي يوم ما أنت تكون الضحية, وبعدها بيوم تتحول إلى رجل مرعب.. في تلك الليلة, أصيب احد شباب القرية نتيجة لإطلاق النار عليه خلال الأحداث.طلقة "عمياء" دخلت في كتفه وخرجت من ظهره.كان عمره آنذاك 17 ربيعا.تخيلوا,ابن سبعة عشر عاما يقف مع أصدقائه في مركز القرية, يتابعون عن كثب ما يجري.وفجأة تخترق طلقة نار كتفه وتخرج من ظهره.دمه يرشق على صديقه الذي يقف بجانبه ويقع أرضا وهو يئن ألما ويستيقظ في المستشفى,مجبر ومتألم. قبل أسبوعين رأيت ذلك الشاب يلبس زي حرس الحدود ويحمل سلاحا من الجيش.ووقعت بدوامة.لأنه يخدم بنفس الجسم الذي أطلق النار عليه آنذاك.عندما وصل الشاب جيل التجنيد,اختار أن يذهب الى حرس الحدود,عله يصل إلى فرقة اليسام حيث يخرج إلى عمليات مثيرة.ومن الممكن أن يتطلب ذلك إطلاق النيران,وبعدين؟ هل يطلق النار ؟ هل يبحث عن انتقامه في الأخر؟ في الحقيقة,الوضع ليس طبيعيا, ولكن تلك هي حياة الدروز في الدولة. أي وضع ؟ هيك وضع..
 

mishmar hagvul.JPG

תגובות

פרסום תגובה חדשה

ערך מאפיין זה ישאר פרטי ולא יוצג באופן ציבורי.
CAPTCHA
בדיקה זו מיועדת לוודא שהינך חי ונושם ואינך מחשב המפיץ ספאם